خسته ی خسته ی خسته ام !
خسته ام از این کویر، این کویر کور و پیر
این هبوط بی دلیل این سقوط ناگذیر
آسمــان بی هدف، باد های بی طـرف
ابرهـای سربه راه، بیدهای سربه زیر
ای نظـاره شگفـت ، ای نگــاه ناگهـان
ای همـاره در نظر ای هنوز بی نظیـر
آیه آیه ات صریح سوره سوره ات فصیح
مثل خطی از هبوط مثل سطری از کویر
مثل شعـر ناگهـان ، مثل گریـه بی امـان
مثل لحظه های وحـی، اجتنـاب ناپذیر
ای مسافــر غـریب، در دیـار خویشتن
با تو آشنـا شدم با تو در همین مسیـر
از کویـر سوت و کور تـا مرا صـدا زدی
دیدمت ولی چه دور دیدمت ولی چه دیر
این تویی در آن طرف پشت میله ها رها
این منم در این طرف پشت میله ها اسیر
دست خستـه ي مـرا مثل کودکی بگیر
با خودت مرا ببر، خسته ام از این کویـر
