دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند

روياهايش را آسمان پرستاره ناديده مي گيرد

 

خداوندا!

این دل شکسته را جز دستهای مهربانی تو درمانی نیست و این دست بسته

را جز از ابر احسان تو بارانی، نه.

 

خدایا!

این قامت خمیده جز به دیدار تو راست نمی شود و این تنهای غریب جز

در خانه تو هر آنچه خواست نمی شود .

 

خدای من!

این دانه به خاک نشسته را بی آب و آفتاب تو، کجا سر شکفتن هست و

این غریب و خسته را بی ماهتاب لطف تو کی پای رفتن؟

 

خدایا!

این شکاف تنهایی را جز چشمه سار جاودان مهر تو پر نمی کند و غنچه

حوائجم بی باغبانی تو شکفته نمی شود و غبار اندوه از چهره غمزده ام

جز باران رحمت تو نمی شوید و سموم نفسم را جز تریاق رأفت تو درمان

نمی کند.

 

خداوندا!

این دل شکسته را جز دستهای مهربانی تو درمانی نیست و این دست بسته

را جز از ابر احسان تو بارانی، نه.

 

خدایا!

دلی که عمری به دنبال تو گشته مگر جز در میان دستهای تو قرار می گیرد؟

و پایی که در هر قدم توان از تو گرفته و با سنگ و خار و خاشاک به شوق

تو در آویخته به چه امید در دیار غیر رحل اقامت افکند؟

اشک اضطرار مرا چه چیز جز دستهای پاسخ تو خواهد سترد؟ و این قلب

درد آغشته از فراقت را چه چیز جز نسیم مهر تو جان خواهد بخشید؟

 

خدایا!

زنگار گناه از آیینه دل چه چیز جز عفو تو خواهد زدود؟

 

خدایا!

این جگر سوخته در آتش هجرانت را و این جان گداخته در زیر تشعشع

سوزان فراقت را هیچ چیز جز خنکای نسیم وصل تو آرام نمی کند.

من اینک امید از هر چه غیر تو بریده ام و بر در خانه کرم تو به تضرع

ایستاده ام.

 

خدای من!

مرا از تو چشم یاری هست و همو مرا بدینجا آورده است.

اینجا، که گرد گامهای تو بر صورت خسته من نشیند و بوی بهار تو در

مشام درختانِ به خشکی گراییده من بپیچد.

 

خدای من!

در این ناامنی و و انفسا، من تنها به ریسمان سخت تو چنگ زده ام و  تنها

به دستاویز امن تو آویخته ام.

 

خدایا!

می شود كه چنین بنده ای را دست محبت بر سرش كشی؟ و سایه خدایی

بر سرش بگستری؟ و جز این نمی شود. بنده به كجا بگریزد كه امتداد

شاخه های بی نهایت كرم تو سایه نینداخته باشد؟

 

ای زیبای عاشق زیبایی! ای دلربای زیبا آفرین! ای دریای بی‌منتهای بخشش!

ای خدای عزیز!

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 9:59 قبل از ظهر | دوشنبه 21 آبان1386 •

 

 

خستـه ‌ام از آرزو هــا، آرزو هـاي شعـاری

                      شـوق پــرواز مجـازی، بال هـای استعـاری

لحظه‌های كاغذی را روز و شب تكرار كردن

                      خــاطـرات بايگانــی ، زنـدگي هــای اداری

آفتاب زرد و غمگيـن، پلـه‌ هاي رو به پاييـن

                      سقف‌هاي سرد و سنگين، آسمانهاي اجاري

با نگاهـي سرشكستـه، چشم هايي پينه‌ بسته

                     خسته از درهای بسته، خسته از چشم ‌انتظاری

صندلي هـای خميـده، ميزهـای صف‌كشيـده

                      خنده ‌های لب پريـده، گريه ‌هـای اختيـاری

عصـر جدولهـای خالـی، پاركهـای اين حوالـی

                      پرسـه ‌های بی‌ خيالـی، صندلي های خماری

سـرنوشت روزهـا را روی هم سنجـاق كردم

                      شنبـه‌ های بی ‌پناهی، جمعـه‌ های بی‌ قـراری

عــاقبت پرونــده ‌ام را با غبــار آرزوهـــا

                      خاك خواهد بست روزی، باد خواهد برد باری

روی ميـز خالـی مـن، صفحـه‌ی باز حـوادث:

                      در ستـون تسليت‌هـا نامـي از مـا يادگــاری

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 10:35 قبل از ظهر | دوشنبه 14 آبان1386 •

 

تنهـاترين شمعم ، آشفته و شيـدا

 

                                       تنهـاترين شعرم ، ننوشتـه و زيبـا

 

تنهـاترين حرفـم بر روي لبهـايت

 

                                       تنهـاترين رازم ، ناگفتـه و ناخوانـا

 

تنهـاترين نورم در صبح چشمانت

 

                                       تنهاترين فرياد ، كم حرف و پرمعنا

 

تنهـاترين اميـد بر يك دل خستـه

 

                                       تنهـاترين آواز ، تنهـاترين نجــوا

 

تنهـاترين شعـرم در دفتـر ايـام

 

                                       تنهـاترين شاعـر ، تنهاترين تنهــا

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 7:46 قبل از ظهر | یکشنبه 6 آبان1386 •