زندگی فرصتی است ، غیر قابل بازگشت ...

زندگي موهبت است ، بپذيريدش

زندگي زيباست ، تحسينش كنيد

زندگي اندوه است ، با آن مواجه شويد

زندگي تكاپو است ، به آن تن دهيد

زندگي شادماني است ، برايش نغمه سر دهيد

زندگي تعهد است ، به عهدش وفا كنيد

زندگي گرفتاري است ، تحملش كنيد

زندگي راز است ، كشفش كنيد

زندگي لذت است ، از آن بهره ببريد

زندگي اميد است ، آرزويش كنيد

زندگي سفر است ، به پايانش برسانيد

زندگي مساله است ، حلش كنيد

زندگي هدف است ، آن را به دست آوريد

زندگي نبرد است ، در آن  جرات حضور داشته باشيد‍‍

 

 

سلام به دوستای مهربانم

چند وقتیه که مغزم پر شده از تهاجم افکار و حال و حوصله درست و حسابی ندارم ، اگر چه حضور شما دوستای عزیز همیشه دلگرمم کرده و من رو سرذوق آورده اما گاهی انسان نیاز به تنهایی داره ... چند مدتی می رم البته به همه دوستام حتما سر می زنم اما وقتی برگشتم حتما خبرتون می کنم  ....

فقط هیچ وقت یادتون نره :

به خدا توکل کنید و امیدوار باشین که روزی آرزوهاتون برآورده می شه ...

!! نوشته شده توسط مرضیه | 11:33 قبل از ظهر | شنبه 27 مهر1387 •

دوستان خوب ، عارفان مهربان عید بر شما مبارک

 

امام علی (ع) می فرماید :

ای بندگان خدا ،کمترین چیزی که به زنان و مـردان روزه دار داده

می شود این است که فرشته ای در آخرین روز ماه رمضان به آنان

ندا می دهد و می گوید :

«هـان ! بشارتتـان باد ، ای بندگـان خــدا که گناهان گذشتـه تان

آمرزیـده شد ، پس به فکر آینـده خویش باشید که چگونه بقیـه

 ایام را بگذرانید.»

 

 

 

بارالها! به حق اين روز، که آن را براي مسلمانان عيد و براي محمد(ص)

ذخيـره و شرافت و کرامت و فضيلت قرار دادي از تو مي خواهم که

بر محمـد و آل محمد درود فرستي و مرا در هر خيـري وارد کنـي که

محمـد و آل محمـد را در آن وارد کردي و از هر بدي که محمد و آل

محمـد را خارج ساختي ، ما را نيز از آن خارج ساز، درود و صلـوات تو

بـر او و آنهـا . خداونـدا ! از تـو مي طلبـم، هر آنچـه را کـه بندگـان

شايستـه ات از تو خواستنـد و به تـو پنــاه مي برم از هـر آنچـه که

 بندگان خالصت به تو پناه بردند.

!! نوشته شده توسط مرضیه | 12:10 بعد از ظهر | یکشنبه 7 مهر1387 •

اگه دستم به ضریحت برسه واسم یه خوابه ...

 

  کاش من یک بچه آهو می شدم
  می دویدم روز و شب در دشتها
  توی کوه و دشت و صحرا روز و شب
  می دویدم تا که می دیدم تو را


                                       کاش روزی می نشستی پیش من
                                       می کشیدی دست خود را بر سرم
                                       شاد می کردی مرا با خنده ات
                                       دوست بودی با من و با خواهرم

  چونکه روزی مادر م می گفت تو
  دوست با یک بچه آهو بوده ای
  خوش به حال بچه آهویی که تو
  توی صحرا ضامن او بوده ای

                                        پس بیا من بچه آهو می شوم
                                        بچه آهویی که تنها مانده است
                                        بچه آهویی که تنها و غریب
                                        در میان دشت و صحرا مانده است

  روز و شب در انتظارم پس بیا
  دوست شو با من مرا هم ناز کن
  بند غم را از دو پای کوچکم
  با دو دست مهربانت باز کن

!! نوشته شده توسط مرضیه | 9:59 قبل از ظهر | دوشنبه 18 شهریور1387 •

زندگی ...

 

زندگی شیرین است

زندگی فرصت یک سجده به دستان خداست

زندگی آب روانی ست خنک برتن عریان چنار

زندگی حس تماشای تن بید از این پنچره هاست

زندگی حس سکوت است در این خانه ی دنج!

زندگی تار قدیمی ست که بر گوشه ی دیوار من آویزان است

زندگی قطره ی اشکی ست که در چشم شقایق جاری ست

زندگی خنده ی یک کودک بازیگوش است

زندگی سایش دستان لطیفی ست که دردست من امروز پراز احساس است

زندگی شیرین است

زندگی فاجعه نیست

زندگی نیست بلا

زندگی درد مداوم هم نیست

زندگی شیرین است

زندگی چیدن یک نسترن از باغ گل است

زندگی حلقه ی خوش رنگ امید است که در دست عروسان زمین خواهد رفت!

زندگی قامت شمعی ست که کوتاهی آن پر معناست

زندگی خواب عمیقی ست پس از یک شب سرخ

زندگی شعر سرودن به نگاه تر یک پیرزن است

زندگی شیرین است

زندگی رویش سبزی ست که خورشید به پا ساخته است

زندگی هاله ی نوری ست که تا عرش تداوم دارد

زندگی شیرین است

زندگی ...

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 12:4 بعد از ظهر | دوشنبه 4 شهریور1387 •

امید و توکل به خدا راز زندگی زیباست ...

 

زندگــي آرام اســت

مثل آرامش يك خواب بلند

زندگـــي شيريـــن است

مثل شيريني يك روز قشنگ

زندگـــي رويايـــي است

مثل رويـاي ِ يكي كودك ناز

زندگـــي زيبايـــي است

مثل زيبايي يك غنچه ي باز

زندگي تك تك اين ساعت هاست

زندگي چرخش اين عقربه هاست

زندگــي راز دل مــادرم است

زندگي پينه ي دست پدر است

زندگي مثل زمان در گذر است ...

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 11:35 قبل از ظهر | یکشنبه 20 مرداد1387 •

زندگی مانند یک قمار است ........ و من .... باختم !

بازي شروع شد... دويدم... دست و پا زدم...

غـرق شدم... دل شکستـم... عاشق شدم...

بيرحم شدم... مهربـان شدم... بچـه بودم...

بزرگ شدم... پير شدم... بازي تمـام شد...

زندگي را باختم

 

 

پروردگارا !

دوست دارم بر فراز آسمانها پر بگیرم وفریاد برآورم.

در این دنیا که قلبها از آهن و سنگ و بی خبر از عاطفه اند،

تو را به حرمت پاک آسمانی ها سوگند مرا به حال خود رها مکن.

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 12:17 بعد از ظهر | دوشنبه 31 تیر1387 •

خسته ی خسته ی خسته ام !

 

خسته ام از این کویر، این کویر کور و پیر
                                          این هبوط بی دلیل این سقوط ناگذیر
آسمــان بی هدف، باد های بی طـرف
                                          ابرهـای سربه راه، بیدهای سربه زیر
ای نظـاره شگفـت ، ای نگــاه ناگهـان
                                          ای همـاره در نظر ای هنوز بی نظیـر
آیه آیه ات صریح سوره سوره ات فصیح
                                          مثل خطی از هبوط مثل سطری از کویر
مثل شعـر ناگهـان ، مثل گریـه بی امـان
                                          مثل لحظه های وحـی، اجتنـاب ناپذیر
ای مسافــر غـریب، در دیـار خویشتن
                                          با تو آشنـا شدم با تو در همین مسیـر
از کویـر سوت و کور تـا مرا صـدا زدی
                                          دیدمت ولی چه دور دیدمت ولی چه دیر
این تویی در آن طرف پشت میله ها رها
                                           این منم در این طرف پشت میله ها اسیر
دست خستـه ي مـرا مثل کودکی بگیر
                                            با خودت مرا ببر، خسته ام از این کویـر

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 12:33 بعد از ظهر | پنجشنبه 20 تیر1387 •

تا به حال شده دلتون بخواد به جایی سفر کنید که هیچکس شما رو نشناسه ؟

 

دلم گرفته، اى دوست! هواى گريه با من‏

گر از قفس گريزم كجا روم، كجا، من؟

كجا روم؟ كه راهى به گلشنى ندانم‏

كه ديده بر گشودم به كنج تنگنا، من‏

زبودنم چه افزود؟ نبودنم چه كاهد؟

كه گويدم به پاسخ كه زنده‏ام چرا من؟

ستاره‏ها نهفتم در آسمان ابرى

دلم گرفته، اى دوست! هواى گريه با من...

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 1:36 بعد از ظهر | چهارشنبه 5 تیر1387 •

خدایا دلم باز هم گرفته

 

خدایا !

دلم باز امشب گرفته

بیا تا کمی با تو صحبت کنم

بیا تا دل کوچکم را

خدایا فقط با تو قسمت کنم

خدایا !

بیا پشت آن پنجره

که وا می شود رو بسوی دلم

بیا پرده ها را کناری بزن

که نورت بتابد به روی دلم

خدایا !

کمک کن که من نردبانی بسازم

و با آن بیایم به شهر فرشته

همان شهر دوری که بر سر در آن

کسی اسم رمز شما را نوشته

خدایا !

کمک کن که پروانه شعر من جان بگیرد

کمی هم به فکر دلم باش........مبادا بمیرد

خدایا !

دلم را که هر شب نفس میکشد در هوایت

اگر چه شکسته

شبی می فرستم برایت

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 9:3 قبل از ظهر | شنبه 25 خرداد1387 •

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک

یا حضرت فاطمه (س)

بارالهـا شب شده این کیست غوغـا می کند

                               دیده و دل را ز اشک و خون چو دریا می کند

گاه صورت می نهد بر خاک و می گرید چو ابر

                               گـاه با قبــر پیمبـــر درد دلهــا می کنـد

بوالبشـر نالد زغـم ، موسـات یا عیسـات این

                                یا کـه در آذر خلیــل اللـه مـأوا می کنــد

نــوح در طوفـان غـم افتاده یا یعقــوب زار

                                 از فـراق یوســف خود نالـه بر پا می کنـد

نی غلط گفتم که این پروانه سوزان علیـست

                                  نالـه از هجـران شمـع روی زهـرا می کند

زیر لب گریـد که ای آرام جـان من بخـواب

                                  میهمـان امشب ترا بر خویش بابـا می کنـد

فاطمــه جـان علـی جـان علــی آرام باش

                                  زینبـت در خانـه طفلان را تسلـی می کنـد

بسکـه این دختـر وفـا دارد به یاد پهلویـت

                                  آن در و دیـوار را هر شـب تماشـا می کند

از برای پهلـوی بشکستـۀ خـود غـم مخـور

                                  اشـک چشمــان علــی او را مداوا می کنـد

شرح مظلومیتت را هر که بنویسـد به دهر

                                   محسنـت با خـون پاک خویش امضا می کند

سازگار این نکتــه را بنویـس با خـون جگـر

                                   نالــۀ خود را علــی از خلـق اخفـا می کنـد

!! نوشته شده توسط مرضیه | 9:31 قبل از ظهر | دوشنبه 13 خرداد1387 •

مدینه! دلم برای لحظه لحظه های با تو بودن تنگ است ...

 

مدینه

 

مدینه! شهر عزادارِ مرد اقیانوس! دقیقه های غم انگیز و سرد بی فانوس!

کجاست مرقد گل‏های پرپرت ای شهر؟ ! بگو چه آمده از غصه بر سرت ای شهر؟ !

بهار پشت درت را کجا کنم پیدا؟ مدینه! زمزمه کن سوگنامه هایت را

کجاست رهگذر کوچه‏های هاشمی‏ات؟ ! بگو چه می گذرد بر عزیز فاطمی‏ات؟ !

مدینه! پنجره هایت چقدر غمبارند چقدر آینه‏هایت گرفته و تارند

به صحن آینه بندت چقدر نزدیکم به آسمان بلندت چقدر نزدیکم

هوای پنجره هایت هنوز بارانی است‏بهشت گمشده‏ات رو به روی دریا نیست؟ !

شب است و آمده ام تا ستاره‏ات باشم کنار روشنی ماه پاره‏ات باشم

به لحظه های غریبت چقدر محتاجم به عطر روشن سیبت چقدر محتاجم

بگو که این همه عاشق مگر چه می‏خواهند؟ غریب و مویه کنان پشت‏در چه می خواهند؟

مدینه! تا گل خورشید چند فرسنگ است؟ ! برایم از غم زهرا بگو! دلم تنگ است!

 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 11:15 قبل از ظهر | شنبه 4 خرداد1387 •

کیک نذاشتم که یه وقت قند نگیرید !!!!

سلام به دوستای گلم

 

امروز تولد یک سالگی وبلاگمه ... واقعا عمرها چقدر زود می گذرن ... چقدر زود یکسال گذشت ... راستش این وبلاگ خیلی به من کمک کرد ... قبلنا اگه غصه ای داشتم یا حرف نگفته ای توی خودم می ریختم و دوست نداشتم با کسی صحبت کنم بخاطر همین خیلی احساس افسردگی و کسالت می کردم اما از وقتی که این وبلاگ ایجاد شد و با توجه به احساس درونیم آپ کردم ، یا اگر حرفی داشتم در قالب یه متن خوشکل می ذاشتم باعث شد که حالا سرحال و شاد باشم. توی این یکساله دوستای خیلی خوبی پیدا کردم که وقتی به وبشون می رفتم احساس می کردم با هم می خندیم ، با هم غصه دار میشدیم و ...  

سوده جون که اولین شخصی بود که به وبلاگم اومد و نظر داد  ، مرضیه جونم که توی عید رفتم به شهرشون و از نزدیک دیدمش ، آقای سید مجید مرتجی که خیلی به من کمک کرد و راهنمایی های زیادی بهم داد ، پریای عزیز و شادم ، مرضیه ی گلم (تنهایی در سکوت) ، ایرسای با احساسم ، صاحبدله نازنین ، مرضیه ی دوست داشتنی (فکر بزرگ) ، آیکای هنرمندم که شعرهاشو خیلی دوست دارم ، ستایش عزیزم که ایشالا خوشبخت بشه ، آقا هادی گل که هر وقت میاد اینجا کلی نظرای خوشکل می ذاره ، مهدیه ی عاشق ، وای استاده جدیدم استاااااد سنجاب ، مریم عزیزم ، طنین گل که حضورش همیشه مایه دلگرمیه ، آقای م.صابری عزیز که داستانهاش خیلی تاثیر گذاره ، آقای سید کریم قاسم زاده که واقعا زیبا می نویسه ، علی و حسین شاعرای معاصر ، ستایش نازنینم که متناش رو خیلی دوست دارم ، دوست نازنینم سکوت و کلی دوستای خوبی که اگه بخوام اسمه همه رو بنویسم فکر کنم یه دو سه ساعتی طول بکشه ...

دوست داشتنی ترین!

اگه اسمت رو فراموش کردم اینجا بنویسم از دستم دلگیر نشو بذار به حساب فراموشکاری من ...

این شعر رو هم تقدیم می کنم به همه دوستای گلی که توی این یکسال به وبلاگم اومدن بخصوص دوستایی که ممکنه یه وقتایی یه خورده دلشون غصه دار شه :

ماه من غصه چرا ؟!
آسمان را بنگر، که هنوز بعد صدها شب و روز، مثل آن روز نخست
گرم و آبي و پر از مهر، به ما مي خندد!
يا زميني را که، دلش از سردي شبهاي خزان نه شکست و نه گرفت!
بلکه از عاطفه لبريز شد و نفسي از سر اميد کشيد و در آغاز بهار دشتي از ياس سپيد زير پاهامان ريخت،
تا بگويد که هنوز پر امنيت احساس خداست!
ماه من غصه چرا؟!
تو مرا داري و من هر شب و روز آرزويم همه خوشبختي توست!
ماه من! دل به غم دادن و از يأس سخن ها گفتن کار آن هايي نيست که خدا را دارند...
ماه من! غم و اندوه، اگر هم روزي، مثل باران باريد، يا دل شيشه اي ات، از لب پنجره عشق، زمين خورد و شکست، با نگاهت به خدا، چتر شادي وا کن،
و بگو با دل خود، که خدا هست، خدا هست!
او هماني است که در تارترين لحظه شب، راه نوراني اميد نشانم مي داد...
او هماني است که هر لحظه دلش مي خواهد، همه زندگي ام، غرق شادي باشد...
ماه من!
غصه اگر هست، بگو تا باشد!
معني خوشبختي، بودن اندوه است...!
اين همه غم و غصه، اين همه شادي وشور، چه بخواهي و چه نه! ميوه يک باغند، همه را با هم و با عشق بچين...
ولي از ياد مبر؛
پشت هر کوه بلند، سبزه زاري است پر از ياد خدا!
و در آن باز کسي مي خواند؛
که خدا هست، خدا هست و چرا غصه؟! چرا؟! 

!! نوشته شده توسط مرضیه | 10:55 قبل از ظهر | شنبه 21 اردیبهشت1387 •